Leczenie bliznowców i blizn przerosłych.

Blizny możemy podzielić na zanikowe i przerosłe. W zależności od ich rodzaju stosuje się odpowiednio dobrane terapie.

Bliznowiec to odmiana łagodnej zmiany skórnej, która powstaje w wyniku zaburzenia procesu gojenia w obrębie skóry. Przybiera formę sino-czerwonego guzka i charakteryzuje się twardą, zbitą strukturą. W odróżnieniu od blizny przerosłej może rozprzestrzeniać się poza bliznę z której powstaje. Zazwyczaj jest niebolesny, może towarzyszyć mu jednak świąd. Najczęściej powstaje jako postać wtórna do urazów skóry czy cięć chirurgicznych. Może jednak powstać samoistnie. Najczęstsze umiejscowienie bliznowców to klatka piersiowa, ramiona, okolica pępka i płatki uszu. Mogą one powstawać także w innych miejscach. Nie jest zanana przyczyna powstawania bliznowców, jednak niektóre osoby wykazują większą skłonność do ich tworzenia.

W leczeniu wykorzystuje się preparaty sterydowe stosowane w formie iniekcji bezpośrednio w bliznę. Powoduje to zahamowanie rozrostu i spłaszczenie blizny, a także ustąpienie świądu i bolesności. Terapię tą często łączymy z innymi zabiegami tj. laser naczyniowy czy laser frakcyjny.

Pierwsze efekty są widoczne po 1-2 tygodniach od zabiegu i polegają na zmiękczeniu i spłaszczeniu blizn. Po serii zabiegów u większości osób efekt jest stały, jednak zdarza się, że u części pacjentów dochodzi do ponownego przerostu blizn, co wymaga przedłużenia terapii. 

W działaniach niepożądanych, w miejscu po iniekcji sterydu wymienia się zaczerwienienie, pojawienie się nowych naczyń w bliźnie, zanik skóry i tkanki podskórnej, przebarwienia oraz odbarwienia.